Anasayfa / Kitap & Edebiyat / ÖNSÖZ...

Yağlıboya Tablolarım.

ÖzSa Otomotiv - KAYSERİ

Yağlıboya Tablo İstiyorum :

DJ DARASKE

ÖNSÖZ...

ÇAĞRI:

 Bildiğiniz gibi Türkiye'de orijinal resim alımına ilişkin talebin fazla olmaması, ressamların yalnızca resim yaparak yaşamalarını zorlaştırmaktadır. Resim, ülkemizde bir avuç insanın özverisiyle ayakta durmaktadır. Ressamların türlü zorluklarla ürettikleri resimlerin, galerilerde ücretsiz olarak sergilenmesi konusu bugüne kadar hiç dillendirildi mi bilmiyorum, ben duymadım. Bana göre, bu kadar emek verilen eserlerin asıllarını görmenin az da olsa bir bedeli olması gerekir. Sinema filminin kendisini almak için değil yalnızca izlemek için para ödüyoruz, bir şarkının tüm haklarını almak için değil dinlemek için para ödüyoruz, tiyatro oyunlarını yanımızda alıp götürmüyoruz, onları da izlemek için para ödüyoruz. Ücretsiz olduğunu düşündüğümüz televizyon veya radyo yayınlarındaki eserleri izlemenin karşılığını da aralardaki reklamları izleyerek ve dinleyerek ödüyoruz. Daha güzel bir manzarası olan bir yerde çay içmek için bile çaya fazladan para ödüyoruz. Satışa yönelik ürünlerin sergilenmesinin ücretsiz olması gerektiği normal şartlarda söylenebilir, ancak resmi yalnızca ticari bir meta olarak görmek doğru olmadığı gibi, pek çok ressamın tek bir resim bile satamadan sergi topladığı bir ülkede yaşadığımızı da unutmamak gerekir. Ressamlar, her ne kadar bazı kurumların sağladığı sergi salonlarını ücretsiz olarak kullanabilseler de, bu tür kurumların satışa yönelik bir çaba göstermemesinden dolayı çoğunlukla resim satışı olmuyor ve ressam emeği için karşılık bulamadığından üretemez hale geliyor. Bu yüzden ressamlar ikinci veya tamamen başka bir işe yöneliyor ve sonuç olarak resim üretilemediği gibi, ressamlar artık ressam olma vasfını da ister istemez yitiriyor.

Yanlış anlaşılmasın, ne diye kültürel faaliyet yapılmıyor, herkes gelip para verip resimlere baksın demiyorum. Eğer insanlar için resim eserlerinin asıllarını görmek bir ihtiyaç ise, bu eserleri üreten insanlara bir bedel ödemeleri gerekir diyorum. Eğer ihtiyaç değilse veya ortada 1-2 milyon lira bedeli bile vermeye değecek bir şey söz konusu değilse, ücretsiz de olsa sergi açmanın pek anlamı kalmıyor. Bugüne kadar tek taraflı olarak sunulan bu hizmeti veren ressamlara, destek akçesi olarak değil, sundukları estetik değerin karşılığının verilmesi gerektiğini söylüyorum. Bugüne kadar veya başka ülkelerde böyle yapılmamış olması, bu fikrin yanlış olduğunu göstermiyor. Özellikle ücretsiz galeri hizmeti veren resmi ve özel kurumların, sergilerden belirli bir ücret almaya başlamasıyla, ressamlar hiç olmazsa sergi masrafını düşünmeyecek hale gelecektir.

Bu çağrı bir şikayet değildir, ülkenin hali neyse ressamların hali de odur, ancak korkarım ülkenin hali iyi olduğunda da ressamlarımızın hali pek değişmeyecek. Umarım zahmet etmeden görülebilecek bir iki örneğe bakarak ressamlarımızın yaşam biçimi ve "Türk Resim Sanatı" için fikir yürütülmez.

 

http://www.hakansimsek.com/onsoz.html' dan alınmıştır...



Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !
Bu içeriği duvarında Paylaş
  • Bu içeriği arkadaşlarınla paylaş!
  • Yeni içerikler bul!